اصلاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصلاق . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ صَلْق . (قطر المحیط). (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). ج، اصالیق . (از قطر المحیط). رجوع به صَلْق شود.
اصلاق . [ اِ ] (ع مص ) آواز سخت برآوردن . (از قطر المحیط). سخت آواز کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بانگ کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ).