اصحاب شوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصحاب شوری . [ اَ ب ِ را ] (اِخ ) اصحاب ستة. شش تن ازصحابه بودند که عمر در بستر مرگ آنان را برگزید تا در ظرف سه روز خلیفه ٔ پس از وی را به اکثریت تعیین کنند، و شورای مزبور عبارت بود از عبدالرحمن بن عوف، علی (ع )، عثمان، زبیر، سعدبن ابی وقاص و طلحه، اگر از سفر بازگردد. رجوع به تاریخ اسلام علی اکبر فیاض ص ١٤٣ و البیان و التبیین ج ٢ ص ١٤٣ و ٨٠ و ج ٣ ص ١٣٦ شود.