اصحاب برازخ علوی

اصحاب برازخ علوی . [ اَ ب ِ ب َ زِ خ ِ ع ِل ْ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) در تداول حکمت اشراق، گویند چون انوار قاهر را ابتهاج به نوری یگانه است که نور انوار است و از آن برزخ واحدی برای فقر مشترکی حاصل آید، و قواهری که مقتضی عنصریات باشند در رتبه از قواهر عالی اصحاب برازخ علوی فروترند و از آنها برازخی خاضع برازخ علوی که طبعاً از آنها متأثرند حاصل آید و آنها را ماده ٔ مشترکی است که صور مختلف رامی پذیرند، از اینرو حرکت نیز در دوریت مشترک است برای تشبه به معشوق واحدی که نور اعلی است . (از حکمت اشراق چ کربن ص ١٧٧). و رجوع به ص ٢٣٨ همان کتاب شود.