اشیمان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشیمان . [ اَش ْ ی َ ] (اِخ ) نام دو موضع است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و یاقوت آرد: اشیمان تثنیه ٔ اشیم، دو موضع است، و بقولی دو ریگزار دراز است از ریگزار دهناء، و ذوالرمة آنها را در غیر موضع آورده است، و برخی اشامان روایت کرده اند و شعر ذوالرمة که قبلاً هم یاد شد اینست : کأنها بعد احوال مضین لها بالأشیمین یمان فیه تسهیم . و سکری گوید: اشیمان در بلاد بنی سعد ببحرین پایین تر از هجر است .