اشیاف ملوکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشیاف ملوکی . [ اَش ْ ف ِ م ُ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) آنرا باسلیقون و مرایر نیز خوانده اند. برخی گفته اند نخستین داروی ترکیبی بوده است ولی چنین نیست، چه طبیب «بقراط» تصریح کرده است که اشیاف مرایر صناعت اصطیطیفان است و قوت آن تا دو سال باقی ماند و آن جهت نزول آب و قروح و غشاوه و رطوبت نافع است . (از تذکره ٔ داود ضریر انطاکی ). و رجوع به ص ٤٩ همان کتاب شود. و صاحب تحفه آرد: شیاف مرارات و بیونانی باسلیقون نامند بمعنی ملوکی و بقراط گوید که از تألیف اسطیطیقانست ... رجوع به ص ٣٠٤ تحفه شود.