اشیاف مرقالیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشیاف مرقالیا. [ اَش ْ ف ِ ؟ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) محلل . گمان میکنم جالینوس مبتکر آنست، چه آنرا درقراباذین کبیر دیدم، و صاحب التصریف آنرا به حنین بن اسحاق نسبت داده است و من گمان نمیکنم ازآن خود حنین باشد بلکه وی آنرا ترجمه کرده است و آن برای ظلمت و مواد متحلب و دردها و قرحه های مزمن و مبتلای به اکحال و جرب و طول رمد و جز اینها نافع است . (از تذکره ٔداود ضریر انطاکی ). و رجوع به ص ٥٠ همان کتاب شود.