اشکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشکی . [ اَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان باباجانی بخش ثلاث شهرستان کرمانشاهان که در ١٥٠٠٠گزی شمال باختری ده شیخ و ٢٠٠٠گزی دسردی واقع است . منطقه ای کوهستانی و گرمسیر است و سکنه ٔ آن ٣٠٠ تن است که سنی اند و بلهجه ٔ کردی سخن میگویند. آب آن از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، حبوبات و لبنیات است و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه آن مالرو است . ساکنین از طایفه ٔ باباجانی هستند. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).