اشکیت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشکیت . [ اِ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان املش بخش رودسر شهرستان لاهیجان که در ٨٠٠٠گزی باختر رودسر و ٥٠٠٠٠ گزی خاور املش واقع است . محلی جلگه، معتدل، مرطوب و مالاریائی است و سکنه ٔ آن ١٢٠ تن میباشد که شیعه اند و بلهجه ٔ گیلکی سخن میگویند. آب آن از پلرود تأمین میشود و محصول آن برنج و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).