اشک شادی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشک شادی . [ اَ ک ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اشکی که از غایت فرح و از گریه ٔ شادی بریزد : اشک شادی به کنج دیده دوید مستعد فرودویدن باد. ظهوری (از آنندراج ). و رجوع به اشک طرب و اشک شیرین و اشک شکرین و اشک شکری شود.