اشعثی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اشعثی . [ اَ ع َ ] (ص نسبی ) منسوب به اشاعث و اشاعثة. (اقرب الموارد).
اشعثی . [ اَ ع َ ] (اِخ ) سعیدبن عمروبن سهل بن اسحاق بن محمدبن اشعث کوفی اشعثی . متوفی بسال ٢٠٣ هَ . ق . از مردم کوفه بود. از ابوزبید و وکیعبن جراح روایت کرد و محمدبن عثمان بن کرامةاز وی روایت دارد. (از انساب سمعانی برگ ٣٩ الف ).