اشر

اشر. [ اَ ش ِ ] (ع ص ) متکبر. مغرور. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). ج، اَشِرون . (اقرب الموارد). پرنشاط. قوله تعالی : مَن الکذاب الاشر. (قرآن ٢٦/٥٤). (ترجمان علامه ٔ جرجانی ص ١٢). دَنَه گرفته . (زمخشری ): آن اشر چون جفت آن شاد آمدی پنجساله قصه اش یاد آمدی . مولوی .

اشر. [ اَ ] (ع مص ) نیکو و خوب گردانیدن دندانها را. (منتهی الارب ) (آنندراج ). اَشَرَ الاسنان اشراً؛ حزّزها و حدّد اطرافها. (اقرب الموارد). ◄ شکافتن چوب را به ارّه . (منتهی الارب ). اشرالخشبة بالمنشار اَشراً؛ نشرها. (اقرب الموارد) .

اشر. [ اَش َ ] (ع مص ) تکبر کردن و تبختر نمودن . (منتهی الارب ). اَشِرَ اَشَراً؛ بَطِرَ. (اقرب الموارد). پرنشاط شدن . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ص ١٢). دَنَه گرفتن . (مجمل ) (زوزنی ). ناسپاس شدن . بطر. (مجمل ). بزرگ منشی . شدت فرح و نشاط. مَرَح . فیریدن . سخت خرمی و شادی کردن .