اشرس شیبانی

اشرس شیبانی . [ اَ رَ س ِ ش َ ] (اِخ ) فرزند عوف شیبانی متوفی بسال ٣٨ هَ . ق .٦٥٨/ م . از بزرگان و دلاوران بنی شیبان در صدر اسلام بود. وی پس از واقعه ٔ نهروان با دویست تن ازهمراهان خویش در دسکرة (از نواحی غربی بغداد) به مخالفت علی بن ابیطالب (ع ) برخاست و آنگاه به «انبار» رفت و در آنجا کشته شد. (از اعلام زرکلی ج ١ ص ١١٨).