اسطاروس اطیقوس

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اسطاروس اطیقوس . [ اَ اَ ] (معرب، اِ مرکب ) (قانون ابن سینا) اسطیر اطیقوس . خرم . اسطر اطیقوس . حالبی . بوبونیون . قبسطالة. رجوع به اسطیر اطیقوس شود.