فرهنگ لغت

استیثان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استیثان . [ اِ ] (ع مص ) فربه گردیدن شتران . (منتهی الارب ). فربه شدن شتران . ◄ باقی ماندن چیزی . ◄ استوار گردیدن چیزی . ◄ بسیار ورزیدن مال را. یقال : استوثن من المال ؛ ای استکثر منه . ◄ دو فرقه گردیدن خرمابنان، یعنی خرد و کلان . (منتهی الارب ). بزرگ و خرد بودن خرمابنان . ◄ در پی رفتن شترکرگان شتران را. پی رو شتران شدن شتربچگان . (منتهی الارب ).

معنی استیثان | فرهنگ لغت