استقباح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) زشت شمردن، قبیح داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) زشت شمردن، قبیح داشتن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استقباح . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) زشت شمردن . (منتهی الارب ). زشت داشتن چیزی . (زوزنی ). ضد استحسان : ما یستقبح ذکره .