استعباد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استعباد. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) به بندگی گرفتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ) (منتهی الارب ). تعبید. ◄ مانند بنده گردانیدن . (منتهی الارب ).