استاژیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استاژیر. [ اِ ] (اِخ ) اسطاغیرا. امروز آنرا استاورس گویند. شهریست در مقدونیه، مولد ارسطو و اروپائیان غالباً ارسطو را، لو استاژیریت (یعنی الأستاغیری ) نامند.
استاژیر. [ اِ ی ِ ] (فرانسوی، ص ) کسی که دوره ٔ استاژ را می گذراند. کارآموز.