ازفاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ازفاف . [ اِ ] (ع مص ) برانگیختن بر شتاب . (از منتهی الارب ). شتابانیدن . در پوئیدن داشتن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ بشتاب راندن . (منتهی الارب ). ◄ فرستادن بیوک را بخانه ٔ شوی . فرستادن عروس بخانه ٔ شوهر. (منتهی الارب ). زن به خانه ٔ شوهر فرستادن . زِفاف . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ زن بخانه آوردن . ◄ شتاب رفتن شترمرغ، یا تیز رفتن آن . ◄ شروع کردن شترمرغ بدویدن . (منتهی الارب ).