ارو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارو. [ اِ رُ ] (اِخ ) پیر. مشاور قضائی فرانسه، متولد در آنژر (١٥٣٦ - ١٦٠١ م .).
ارو. [ ] (اِخ ) قصبه ای بمشرق بهبهان .
ارو. [ اَرْ رو ] (اِخ ) مجمعالجزایر (گنگبار) ماله در شمال استرالیا که قریب ٨٠ جزیره است و آن تقریباً بین ٥ و ٧ درجه عرض جنوبی و ١٣٥ درجه ٔ طول شرقی واقع است و قریب ٨٠ میل از جنوب غربی بابوا مسافت دارد. طول بزرگترین آنها نزدیک به ٧٠ میل و عرض آن ٢٠ میل است و در جانبی از این گنگبار سلسله ٔ بزرگی از مرجان هست و لؤلؤ و صدف سنگپشت فراوان است و مرکز تجاری همه ٔ این جزایر شهر ((دبّو)) واقع در جزیره ٔ ((ومّا)) است و عدد سکنه ٔ کل جزایر ٦٠٠٠٠ تن است که بت پرست و اندکی مسیحی باشند. (ضمیمه ٔ معجم البلدان ).