اروا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اروا. [ اَرْ ] (اِخ ) قریه ای از قرای مرو بدوفرسنگی آن . (انساب سمعانی ذیل اروانی ). و در منتهی الارب اروی آمده است .
اروا. [ اَرْ ] (پهلوی، اِ) آله . آلوه . عقاب . (فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج ١ ص ٢٩٨).