ارمون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارمون . [ اَ ] (اِ) زری باشد که پیش از کار کردن بمزدور دهند و آنرا بعربی عربون و اربون خوانند. (جهانگیری ) (برهان ). مزدی را گویند که پیش از کار کردن بگیرند یا بدهند. سیمی که پیش از کار از بابت مزد به مزدور دهند. ربون . پیش مزد. بیعانه که بعربی اربون گویند و ظاهراً اربون را بتصحیف ارمون خوانده اند. (رشیدی ) : منم درد ترا با جان خریدار که ارمون داده ام جان را ببازار. لطیفی (از شعوری ).