ارعاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) [ ع. ] <BR>۱- (مص م.) رویانیدن گیاه، چرانیدن ستور.۲ - گوش دادن به سخن کسی.<BR>۳- بخشودن.<BR>۴- (مص ل.) شرم داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص م.) رویانیدن گیاه، چرانیدن ستور.۲ - گوش دادن به سخن کسی. ۳- بخشودن. ۴- (مص ل.) شرم داشتن.