ارتیابیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتیابیه . [ اِ بی ی َ / ی ِ ] (از ع، ص نسبی ) (طریقه ٔ...) شکاکین . مرتابین . مریبین . اصحاب المانعة. مقابل قشریین و ظاهریان از نظر عرفا و متصوفه . ◄ عقیده ای که بخصوص در امور متعلقه ٔ بماوراءالطبیعه از هر گونه قضاوت مثبت و منفی خودداری کنند. از بزرگان این فرقه، پیرﱡن مؤسس فرقه ٔ مذکوره، اِنَه زیدِم، آگریپّا، سِکستوس آمپریکوس و در ازمنه ٔ جدیده مُن تانی و بَیل میباشند.