ارتجاح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارتجاح . [ اِ ت ِ] (ع مص ) لرزیدن . جنبیدن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ ارتجاح بعیر؛ جنبیدن شتر در پویه دویدن . ◄ ارتجاح روادف زنی را؛ جنبیدن سرینهای او. ◄ گردانیدن . (منتهی الارب ). ◄ مائل گردیدن . ◄ اضطراب . (منتهی الارب ).