اراسطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اراسطس . [ ] (اِخ ) (محبوب ) شخصی مسیحی که از اهل قرنطش و خزینه دار آنجا و دوست و همکار پولس بوده با وی به افسس رفت و با تیموتیوس نیز در رسالتش بمقدونیه همراهی کرد (کتاب اعمال رسولان ١٩:٢٢) و در وقتی که پولس نامه ٔ رومیان را مینوشت وی در قرنطش بود. (رساله ٔ رومیان ١٦:٢٣) و تا اسیر کردن و بردن پولس به روم در آنجا ماند (رساله ٔ دوم تیموتاوس ٤:٢٠). (قاموس کتاب مقدس ).