اراسسطراطس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اراسسطراطس . [ اِ س ِس ْ طَ طِ ] (اِخ ) اراسطراطس . ارسیسطراطس . (عیون الانباء) (تاریخ الحکمای قفطی ) . ارازیسترات . طبیب یونانی، متولد در ژولیس، بجزیره ٔ سِه اُ، متوفی در آسیای صغیر در حدود ٢٨٠ ق . م . انتیوخس، پسر سِلوکُس پادشاه سوریه بمرضی مجهول مبتلا بود. اراسسطراطس دریافت که علت مرض عشق شدید او بزن پدر خویش، ستُراتنیس است . شاه بر اثر نصایح وی زن خویش را ترک گفت و او را بپسر تزویج کرد و انتیوخس شفا یافت . وی نخستین کسی است که بتشریح اجساد مردگان پرداخت و گویند که وی بکشف دوران دم نزدیک شده بود. وی در ازمیر مدرسه ٔ مشهوری تأسیس کرد. جالینوس نام و برخی از رسائل او را محفوظ داشته است : رساله ای در باب حمیّات، در باب صحت، در باب فالج، در باب ادویه و سموم . رجوع به عیون الانباء ج ١ ص ٢٢، ٣٣، ٧٥، ٩٣، ٩٥، ٩٧، ٩٨، ١٠٢ و تاریخ الحکمای قفطی ص ٩٤ شود.