ادگار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادگار. [ اِ ] (اِخ ) پادشاه اسکاتلند، نبسه ٔ ادگار ازلینگ . وی از ١٠٩٧ تا ١١٠٧م . فرمانروائی داشته است و سپس دنالد غاصب او را از اسکاتلند براند و خواهر او ماتیلده را بپادشاه انگلیس هانری اول تزویج کرد.
ادگار.[ اِ ] (اِخ ) پادشاه انگلوساکسن ملقب به ازلینگ بمعنی بلندآوازه . او حقاً وراثت تخت و تاج داشت لکن در اول هارلد و سپس در ١٠٦٦ م . گیوم فاتح حق ویرا غصب کردند و او مجبور شد تا از حق وراثت خویش دست کشد وبقیه ٔ عمر را در خدمت گیوم با صداقت تام بگذراند.
ادگار. [ اِ ] (اِخ ) یکی از پادشاهان آنگلوساکسن ملقب به صلح پرور متولد بسال ٩٤٢ م . وی پس از مرگ برادر خود در ٩٥٩م . بسلطنت رسید و در جنگ با نرمان هاو اسکاتلندیها بر آنان ظفر یافت و قسمتی از ایرلند را تسخیر کرد و پس از ١٨ سال سلطنت در ٩٧٥م . بمرد.