ادغم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادغم . [ اَ غ َ ] (ع ص ) دیزه . دیزج . (قاموس ). اسب دیزه . (منتهی الارب ). خر دیزه . (مهذب الاسماء). و فی المثل : الذئب ادغم . (منتهی الارب ). ◄ سیاه بینی . ◄ چاروائی که سر بینی و بالای بینی از روی اوسیاه باشد. اطخم . ◄ آنکه در بینی سخن گوید. ◄ رنگ سیاه . (مهذب الاسماء). سیاه چرده . ◄ سپیدچرده . (از اضداد است ). مؤنث : دَغْماء. ج، دُغم . (منتهی الارب ). ◄ کبش ادغم ؛ آنکه سیاهی کمی دارد خاصه در دو گوش و زیر گلو.