ادغر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ادغر. [ اَ غ َ ] (اِ) بادگیر. (برهان ). بادغر. (جهانگیری ). آنجا که بسیار باد باشد. (مؤید الفضلاء). بادگیر بزرگی است در خانه ها برای دخول هوا. (شعوری ).
ادغر. [ اِ غ َ ] (اِخ ) ایالتی در مشرق بنوبز در ولایت متحده ٔ ایلی نوا، مساحت آن ٦٠٠ میل مربع ودر بعض آمارها عدد اهالی آنرا ٤١٤٥٠ تن یاد کرده اند. اهم محصولات آن گندم و دوسر و ذرت و جو و گوجه فرنگی و کشته ٔ زردآلو و روغن و پشم است و از مواشی اسب و گوسفند و گاو و خوک و غیر آنها. و در آن چند کارخانه است و کرسی وی پاریس است . (ضمیمه ٔ معجم البلدان ).