اخروسیوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اخروسیوس . [ اَ ] (اِخ ) طبیب . قفطی در تاریخ الحکما آرد: اسقلبیوس از فرزندان و خویشاوندان شش شاگرد بجای ماند و آنان ماغینوس و سقراطون و أخروسیوس الطبیب و مهراریس المکذوب علیه ... و صوریذوس و میساوس باشند و هر یک از اینان رأی استاد خویش اسقلبیوس رااتخاذ کرده است و آن رأی تجربه است، چه طب توسط اوبصورت تجربه درآمد. (تاریخ الحکماء چ لیپزیک ص ١٣).