احن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احن . [ اَ ح َن ن ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از حَنین . ♦ امثال : احن ّ من المریض الی الطبیب . احن ّ من شارف .
احن . [ اِ ح َ ] (ع اِ) ج ِ اِحنة. کینه ها. خشم ها: فرستاد تا بیاموزند شیوه ٔ عفو هنگام قدرت و طریقه ٔ حلم و اغماض با کثرت ضغاین و احن . (جهانگشای جوینی ).