احقاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احقاب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حُقُب و حُقب . روزگارها. سالهای هشتاد هشتاد. زمانهای درازپی درپی . ◄ ج ِ حَقَب، بمعنی پالان اشتر.
احقاب . [ اِ ] (ع مص ) احقاب معدن ؛ نیافتن چیزی در کان . یافت نشدن چیزی در معدن . (منتهی الارب ). ◄ احقاب بعیر؛ تنگ بستن بر شتر. ◄ در حقیبه نهادن . (تاج المصادر) (زوزنی ). ◄ در پس خود بستن شترسوار چیزی را. ◄ پس خود بر شتر سوار کردن کسی را. (منتهی الارب ).