احتداد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتداد. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) احتداد بر؛ خشم گرفتن بر. ◄ اِحتداد از غضب ؛ تیز شدن از خشم . (تاج المصادر). تیز شدن خشم . (لغت نامه ٔ مقامات حریری ). ◄ تیز شدن . (زوزنی ): احتداد سکین ؛ تیز شدن کارد. ◄ احتداد مرض ؛ شدّت آن (اصطلاح طب ) .