اجراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجراز. [ اَ ] (ع ص، اِ) ج ِ جَرْز و جِرْز و جُرز. ◄ ارض اجراز؛ بصیغه ٔ جمع بمعنی ارض جُرز است . زمین بی نبات . (منتهی الارب ). ◄ طوت الحیة اجرازها؛ پیچید و درنوردید مار جسم خود را. (منتهی الارب ).
اجراز. [ اِ ] (ع مص ) لاغر گردیدن : اجرزت الناقة. ◄ بقحط و خشک سال رسیدن : اجرز فلان ؛ اذا اَمحَل َ. (منتهی الارب ). ◄ مضطر کردن بسوی سختی، ومنه المثل : اجرزنی و ابتغی النوافل . (منتهی الارب ).