اثوار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اثوار. [ اَث ْ ](ع اِ) ج ِ ثور. گاوان نر. ◄ لخت های بزرگ از پینو . (منتهی الارب ).
اثوار. [ اَث ْ ] (اِخ ) ریگی است در جانب سندالابارق که در قسمت سفلی وتِدات است و حازمی گفته که آن ریگزاری است در بلاد عبداﷲبن غطفان . (معجم البلدان ) (مراصد الاطلاع ).