ابیا

ابیا. [ اَ ] (اِ) قسمی پرنده با نوک و پای دراز و گوشتی لذیذ. یلوه . پارت . نوک دراز. دجاج الارض . توک دراز.

ابیا. [ ] (اِخ ) (خداوند پدر من است ) چهار نفر در یهود بدین اسم خوانده شده اند: اول بانی خانواده ای که مابین نسل هارون و الیعزر بود. دوم پسر یربعام نخستین پادشاه بنی اسرائیل . سوم پسر رحبعام پادشاه اول یهودا. چهارم مادر حزقیای پادشاه که در سفر دویم پادشاه ابی خوانده شده است . (از قاموس کتاب مقدس ).