ابیات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابیات . [ اَب ْ ] (ع اِ) ج ِ بیت . خانه ها. ◄ فردها از شعر : نبیند کسی نامه ٔ پارسی دو بیور [ ظ: نوشته ] به ابیات صد بار سی . فردوسی . آن ابیات امیر را سخت خوش آمد و همگان بپسندیدند و نسخت کردند. (تاریخ بیهقی ). و آنرا به آیات و اخبار و ابیات و اشعار مؤکّد گردانیده شود. (کلیله ودمنه ).
ابیات . [ اَ بی یا ] (ع ص، اِ) ج ِ ابیّه .
ابیات . [ اُ ب َی ْ یا ] (ع اِ مصغر) مصغر ابیات، ج ِ بیت .