ابومنصور

ابومنصور. [ اَ م َ ] (ع اِ مرکب )شهد. (مهذب الاسماء) (السامی فی الاسامی ) (المرصع).

ابومنصور.[ اَ م َ ] (اِخ ) یا بومنصور. از این شاعر در لغت نامه ٔ اسدی این بیت برای کلمه ٔ واق واق شاهد آمده است : نه واق واق و نه عنقای مغربیم بگیر (؟) نه هم بنوع زرافه نه کرگ دزواریم (؟).

ابومنصور. [ اَ م َ ] (اِخ ) صاحب حبیب السیر گوید: در جمادی الاول سنه ٔ سبع و عشرین و خمسمائه (٥٢٧ هَ . ق .). حسن گرگانی بر دست ابومنصور و ابراهیم خیرآبادی متوجه عالم ابدی گردید.