ابومحذوره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابومحذوره . [ اَ م َ رَ ] (اِخ ) ضمرةبن معیر یا معیر اوس . صحابی است .
ابومحذوره . [ اَ م َ رَ ] (اِخ ) الجمحی القرشی . سمرةبن معیر یا سمرةبن مغیره یا سمرةبن معین . صحابی است . او پس از غزوه ٔ حنین مسلمانی گرفت و رسول صلوات اﷲ علیه مؤذنی مکه وی را داد. او عظیم جهوری الصوت بود چنانکه وقتی عمربن الخطاب بدو گفت : با این بلندی که آواز برآری بیم نداری که پوست شکمت از هم بدرد. وفات وی به سال ٥٩ هَ . ق . بود و صاحب استیعاب گوید به سال ٧٩ هَ . ق .