ابوقیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوقیر. [ اَ ] (اِخ ) قصبه ای در مصر سفلی، واقع در شبه جزیره ای بهمان نام، دارای ٢٠٠ تن سکنه و بارانداز مجاور آنجا نیز بهمان نام موسوم است . در ١٧٩٨ تا ١٨٠١م . سه جنگ در آنجا وقوع یافت . جنگ اولی در باراندازمزبور میان سپاهیان فرانسه و امیرالبحر برویس و نلسون روی داد. در جنگ دویم که در ژوئیه ٔ ١٧٩٩ واقع شد ناپلئون بناپارت ١٨٠٠٠ سپاهیان ترک را در آنجا بدریاریخت و به آخر روز کلبر سردار مشهور فرانسه بناپارت را در آغوش کشید و فریاد کرد: ((ژنرال ! شما به مقدار دنیا بزرگید.)) و جنگ سوم در مارس ١٨٠١ م . بود. آبرکرمبی سردار انگلیسی ٢٠٠٠٠ سپاهی بدانجا پیاده کرد و قصبه را از دست ١٦٠٠٠ سپاهیان ژنرال فریان بستد.
ابوقیر. [ اَ ] (اِخ )شهری به الجزایر از اعمال اُران، در ١٢٠٠٠ گزی مستغانم . صاحب ٢٠٩٦٠ تن سکنه و دارای آبهای معدنی است .