ابوطلحة
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوطلحة. [ اَ طَ ح َ ] (اِخ ) منصوربن محمدبن علی بن قرینه . رجوع به منصور... شود.
ابوطلحة. [ اَ طَ ح َ ] (اِخ ) الاسدی تابعی است او از ابن عباس و انس و از او ابوالعمیس و رکین روایت کنند.
ابوطلحة. [ اَ طَ ح َ ] (اِخ ) یحیی بن طلحه . او از جد خود ابوامامه سعیدبن جمحان روایت کند.