فرهنگ لغت

ابوطلب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوطلب . [ اَ طَ ل َ ] (اِخ ) شاعری ترانه ساز و ظاهراً معاصر رودکی و شهید: از دلاویزی و تری چون غزلهای شهید وز غم انجامی و خوشی چون ترانه ٔ بوطلب . فرخی .

معنی ابوطلب | فرهنگ لغت