ابن غانم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن غانم . [ اِ ن ُ ن ِ ] (اِخ ) علاءالدین علی بن محمد. از مشاهیر ادبا و شعرای شام . مولد او به سال ٦٨٠ هَ .ق . و وفات در ٧٣٧ بوده است . او صاحب صفات ممدوحه و خانه اش مجمع علما و فضلا بود.
ابن غانم . [ اِ ن ُ ن ِ ] (اِخ ) شهاب الدین احمدبن غانم، برادر علاءالدین علی بن محمد. یکی از ادبای شام .
ابن غانم . [ اِ ن ُن ِ ] (اِخ ) جمال الدین عبداﷲبن علی بن محمدبن غانم، پسر علاءالدین علی بن غانم . یکی از ادبا و شعرای شام .