ابن عیینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن عیینه . [ اِ ن ُ ع ُ ی َی ْ ن َ ] (اِخ ) ابومحمد سفیان هلالی (١٠٧-١٩٨ هَ .ق .). تابعی . سخنان حکیمانه در جمله های کوتاه، از او معروف است . در کوفه متولد شده و در مکه اقامت گزیده و همانجا درگذشته است . سفیان نُه برادر داشته که چهار برادر او نیز محدث بوده اند: محمد، ابراهیم، آدم و عمران ولیکن مشهور باین کنیت همان سفیان است . و ابن الندیم گوید ابن عیینه راست : کتاب جوابات القرآن و ظاهراً مراد همین ابومحمد سفیان باشد.