ابن عاصم

ابن عاصم . [ اِ ن ُ ص ِ ] (اِخ ) قاضی الجماعه ابوبکر محمدبن محمد عاصم القیسی . نحوی و فقیه مالکی . مولد او غرناطه در ٧٦٠ هَ .ق . در بدایت عمر شغل وراقی داشت و سپس مرتبت قاضی القضاتی غرناطه یافت . ارجوزه ای در فقه مالکی موسوم به تحفةالحکام دارد و نیز کتابی حدائق الزواهر فی مستحسن الأجوبة و المضحکات و الحکم و الامثال و الحکایات و النوادر. وفات ٨٢٩.

ابن عاصم . [ اِ ن ُ ص ِ ](اِخ ) ابوطالب مفضل بن سلمةبن عاصم لغوی، بمذهب کوفیین . ازجمله ٔ فتح بن خاقان بمائه ٔ سیم هجری . او ابن الاعرابی و دیگر علمای فن را دیده و استدراکی بر کتاب العین خلیل نوشته است . و از اوست : کتاب البارع در علم لغت . کتاب ضیاءالقلوب فی معانی القرآن و غریبه و مشکله . کتاب معانی القرآن مفسر. کتاب الاشتقاق . کتاب الفاخر فیما یلحن فیه العامه . کتاب الرد علی الخلیل و اصلاح ما فی کتاب العین من الغلط و المحال و التصحیف . کتاب العطر و اجناسه . و نیز او دیوان زیادةبن زید الصمة القشیری را گرد کرده است . پدر ابوطالب، ابومحمد سلمةبن عاصم نیز از ادباء نحویین و شاگرد فَرّاء معروف است .