ابن دقماق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن دقماق . [ اِ ن ُ دُ ] (اِخ ) صارم الدین ابراهیم بن محمد مصری . وفات ٨٠٩ هَ .ق . مورخ حنفی مذهب . کتبی چند در تاریخ از او مانده است . و دقماق بترکی پتک و کلوخ کوب را گویند (تخماق ) و پدر یا یکی از نیاکان او باین لقب مشهور بوده اند. او راست : نظم الجمان در طبقات حنفیه . نزهةالایام در حوادث مصر تا سال ٧٧٩. عقدالجواهر فی سیرة الملک الظاهر برقوق . الکنوز المخفیة فی تراجم الصوفیة. ترجمان الزمان در قواعد لشکرکشی .فرائدالفوائد در تعبیر خواب . (کشف الظنون و غیره ).