ابن دریهیم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن دریهیم . [ اِ ن ُ دُ رَ ] (اِخ ) تاج الدین ابوالفتح علی بن محمدبن دریهیم موصلی طبیب . وفات ٧٦٢ هَ .ق . از کتب اوست : کتاب منافعالحیوان، منقسم بچهار باب : باب ذوات الاربع، باب طیور، باب حیتان و باب حشرات . و این کتاب از تخلیطهای دمیری صاحب حیوةالحیوان مبری است . و کتاب دیگری در مربعات دارد که حاکی از خرافی بودن مرد است . وفات ابن دریهیم به بغداد بوده است .