ابن النقیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن النقیب . [ اِ نُن ْ ن َ ](اِخ ) احمدبن محمد حسنی حلبی . عالم متفنن . مولد او١٠٠٣ هَ . ق . در حلب بود. و نزد ابن منلا و جمعی دیگر از دانشمندان وقت ادب و فقه فراگرفت و چندی نیابت قضاء حلب داشت . او راست : حاشیه ٔ غرر و درر در فقه و نیز اشعاری نیکو دارد. وفات او به سال ١٠٥٦ بوده است .