ابس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابس . [ اَ ] (ع مص ) سرزنش کردن . خوار کردن . شکستن کسی را. خوار شمردن . خرد و حقیر پنداشتن . ◄ درشتی کردن . (زوزنی ). ◄ ترساندن . ◄ بند کردن . ◄ پیش آمدن کسی را بمکروه . غلبه کردن . قهر کردن . (تاج المصادر بیهقی ).
ابس . [ اَ ] (ع اِ) قحط. ◄ جای درشت . ◄ سنگ پشت نر.
ابس . [ اِ ] (ع اِ) اصل بد. ◄ جای درشت .