آهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
آهر. [ هََ ] (اِ) آهار، در تمام معنی های آن .
آهر. [ هََ ] (اِخ ) نام شهری کوچک است و هوایش سرد است و آبش از رودی که بدانجا منسوب است از جبال اشکنبر برمیخیزد و از عیون و قنوات نیز آب دارد. حاصلش غلّه و اندک میوه بود و مردمش شافعی مذهبند و حقوق دیوانیش به تمغا مقرر است و ولایتش قریب بیست پاره ده بود و قرب پنج هزار دینار متوجه دارد. و از آن ولایت پانزده هزار دینار بر وی دفترثبت است . (نزهةالقلوب ). و این رود و هم این شهر امروز به نام اَهَر مشهور است، و مردم آن شیعی باشند.